De slechte score van Pascal Smet

28 mei

Pascal Smet haalde in 2014 als Brussels lijsttrekker – na 5 jaar als Vlaams Minister van Onderwijs – 2.697 voorkeurstemmen. Dat is 1261 of 32% minder dan in 2009 (3.958). De SP.A-lijst bleef in 2014 nochtans quasi stabiel (van 19,46% in 2009 naar 19,54% in 2014).

Tegenover Brusselnieuws.be verklaarde Vlaams onderwijsminister Pascal Smet zijn zwakke verkiezingsscore als volgt:

“De voorbije jaren was ik afwezig in Brussel, omdat ik me volop heb toegelegd op mijn onderwijsportefeuille in de Vlaamse Gemeenschap. Bovendien gaat een onderwijsminister altijd achteruit.”

psmetbxl(Pascal Smet in Brussel – Bron: Facebook)

Allereerst: Pascal Smet was in dezelfde periode eigenlijk Vlaams minister van Onderwijs, Jeugd, Gelijke Kansen en … Brussel. Die laatste bevoegdheid is hij blijkbaar vergeten.

Ook zijn tweede stelling (dat een onderwijsminister altijd achteruit gaat) is behoorlijk betwistbaar. Even kijken:

Frank Vandenbroucke haalde in 2004 als lijsttrekker op de Vlaamse lijst in Vlaams-Brabant 47.407 voorkeurstemmen. In 2009 haalde VDB – na 5 jaar onderwijsminister geweest te zijn – op dezelfde plaats 46.490 stemmen, dus 917 of 2% stemmen minder dan in 2004. De SP.A-lijst verloor in dezelfde periode 2,4% in Vlaams-Brabant: de partij ging van 17,25% in 2004 (SP.A-Spirit) naar 14,85% in 2009. Frank Vandenbroucke haalde in 2009 dus persoonlijk een betere score dan zijn lijst.

Hoewel Vandenbrouckesvoorgangster op Onderwijs, de fel bekritiseerde Marleen Vanderpoorten (VLD), op het eerste zicht wel achteruitging na haar ministertijd, kunnen haar resultaten vòòr en nà moeilijk vergeleken worden. In 1999 kwam Vanderpoorten op als lijsttrekker voor het Vlaams Parlement in het arrondissement Mechelen-Turnhout (29.009 voorkeurstemmen), terwijl ze in 2004 pas op de derde plaats stond, weliswaar op de provinciale lijst in Antwerpen (22.965 voorkeurstemmen).

In Franstalig België zijn er geen recente onderwijsministers met opvallend slechte scores te vinden. In het arrondissement Luik haalde Jean-Claude Marcourt (PS), Minister van Hoger Onderwijs, maar liefst 38.460 stemmen op de lijst voor het Waals Parlement. Daarmee haalde hij de tweede beste score van Wallonië, na Paul Magnette. In 2009 trok Marcourt de Europese PS-lijst, waarmee zijn resultaat in 2014 dus niet kan vergeleken worden.

Marie-Martine Schyns (CDH), Franstalig minister van Leerplichtonderwijs sinds 2013, haalde als lijsttrekker voor het Waals parlement 10.690 stemmen in het arrondissement Verviers. In 2010 haalde ze 7.489 stemmen als tweede opvolger op de Kamerlijst in de provincie(!) Luik. In 2009 haalde Schyns als lijstduwer op de Waalse lijst 5807 stemmen (en raakte niet verkozen). Haar resultaten gaan in absolute cijfers dus voortdurend in stijgende lijn.

De voorgangster van Schyns, Marie-Dominique Simonet, die haar ambt als onderwijsminister in 2013 om gezondheidsredenen beëindigde, haalde in 2014 als lijsttrekker voor de CDH in het arrondissement Luik 17.564 voorkeurstemmen. Daarmee scoorde ze heel wat beter dan de 14.282 stemmen die ze vijf jaar eerder op dezelfde plaats binnenhaalde.

Conclusie: er is geen duidelijke aanwijzing dat onderwijsministers er na hun termijn ‘altijd’ op achteruitgaan. Tenzij ze er als minister weinig van gebakken hebben misschien.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: